مجازات های اجتماعی
نقدی بر لایحه مجازات های اجتماعی یا
جایگزین
محمدجعفر ساعد
درآمد
در گذشته های دور، زمانی که بشر در شکل
جامعه ابتدایی سیر رویدادهای اجتماعی را جهت می داد و در فضای آکنده از سادگی و
ساده زیستی و سرشار از همبستگی و از این رو نظارت مستقیم که امروزه از آن به
استراتژی کنترل از راه نزدیک موسوم است، گذران عمر می نمود، نظام عدالت کیفری آن
هم اگرچه به شکل کنونی نبود اما نظامی در پرتو این گونه جامعه بود و بدین سان
کیفرهای اتخاذی در قبال تخلف از ارزش های اجتماعی قابل توجه و
هنجارهای کیفری در اشکال کاملاً سنتی نمایان می گردید.«اوردالی» یا «ور سرد» و «ور
گرم» در زمره این گونه مجازات هاست که قدمتی به طول تاریخ حیات بشری دارد.شلاق،
مثله کردن،سوزاندن و از این قبیل به منظور خارج کردن روح جنایتکاری که به زعم آنها
به اندرون بزهکار رسوخ یافته از دیگر کیفرها در این زمان است.
با تحول جوامع بشری در اثر بکارکیری فکر
و اندیشیدن در اوضاع و احوال خود و پویش برای یافتن پاسخی برای چیستی ها و چرایی
ها، جامعه انسانی وارد دوره ای دیگر از حیات خود گردید و به زعم دورکیم جامعه ارگانیکی
یا یه تعبیر کنت جامعه پویا را بوجود آورد.در این گونه جامعه، بشر و اوضاع و احوال
وی روندی رو به پیچیدگی نهاده و استراتژی از راه نزدیک جای خود را به کنترل از راه
دور می دهد.افزون بر این، به واسطه پیچیدگی های حاصله که پیچیدگی های شخصیت ها و
وضعیت ها را به همراه داشته، به همان صورت که ارزش ها و هنجارهای اجتماعی و کیفری
متحول می گردد، بزهکاران و وسایل ارتکابی آنها نیز در راستای تخلف از این ارزش ها
و هنجارهای اجتماعی و کیفری مواجهه با تغییر می گردد.در نتیجه،پاسخ نظام عدالت
کیفری نیز بالتبع به گونه ای رخ می نماید که بتواند ابزاری کارامد در قبال این
تخلف ها باشد.
از این رو، در کنار سایر کیفرها، حبس
نمودن بزهکاران به عنوان تدبیری مناسب به خیل مجازات های سنتی پیوست و پس از اندک
زمانی گوی سبقت را از دیگر کیفرها ربود، چنانکه در زمره پرکاربردترین و معمول ترین
مجازات ها در زرادخانه کیفری جای گرفت و تا به امروز نیز در راس چینش هرمی کیفرهای
کاربردی جا خوش کرده است؛ کیفری که در ابندا به منظور جلوگیری از فرار متهمان و
مجرمان عادی حداکثر برای چند روز تا زمان برگزاری جلسه محاکمه بکارگرفته شد، اما
به زودی شاکله پدیداری و فلسفه وجودی آن تغییر یافت و به مثابه مجازاتی مناسب و
ثابت به اجرا درآمد.
مطالعات و تحقیقات تاریح حقوق کیفری و
تحولات کیفری در خصوص کارایی و برآیندهای کیفر حبس امروزه نشان می دهد که به مانند
گذشته نمی توان به این مجازات چندان خوشایند نگریست و آموزه های جرم شناختی در این
زمینه بیش از گذشته می نمایاند که حبس و زندان بیش از آنکه درمانگاهی برای
بزهکاران باشد، مدرسه و آموزشگاهی برای بزهکاران در یادگیری چگونگی ارتکاب بزه
مجدد و فراگیری شیوه های فرار از عدالت کیفری است. و به علاوه، بهبود نسبی شرایط
فیزیکی زندانها در طی دو سده پیش نیز نتایج مثبت ، سودمند و موثری بر بازپذیری
اجتماعی مجرمان و پیشگیری از ارتکاب جرم نداشته است. از این رو، نزدیک به چند دهه ای است که مساله «جایگزین های زندان» در نظام های عدالت
کیفری به مثابه بدیل هایی مناسب کیفر حبس و متناسب با شخصیت بزهکار در ابعاد ملی و
بین المللی مطرح گردیده است.این مقوله، با اندک زمانی به سایر کیفرها تسری یافت و
از این رو به جای طرح «مجازات های جایگزین حبس»، « مجازات های اجتماعی» که دامنه
ای گسترده تری را شامل می شود، وارد نوشتگان علوم جنایی و ادبیات حقوق کیفری
گردید.
در این نوشتار سعی آن است که به اجمال،به
مفهوم شناسی این مجازات ها، گونه های آن و جایگاه آنها در نظام عدالت کیفری
کشورمان پرداخته شود.
این کیفرها که در بادی امر تدابیری در
راستای جایگزینی زندان و کیفر سالب آزادی بودند، به واسطه میزان پاسخ دهی آنها در
امر بازسازگاری و بازپروری بزهکاران و از این رو عدم تمایل به بزهکاری مجدد، آرام
آرام دامنه ای گسترده به خود گرفت و بدیلی مناسب یرای سایر کیفرها
گردید.
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم آبان ۱۳۹۰ ساعت 16:23 توسط محمدجعفر ساعد
|