اجرای طرح امنیت محله محور؛

کدام موفقیت!؟

                                                                                        محمدجعفر ساعد

                                                                            دکتری حقوق کیفری و  جرم شناسی

کلام اول

به نقل از روزنامه تهران امروز سه شنبه گذشته، فرمانده انتظامی تهران بزرگ از موفقیت طرح امنیت محله محور در سال جاری خبر داده و عامل این موفقیت را دستگیری 300 خرده فروش موادمخدر در اولین مرحله از اجرایی شده این طرح دانسته اند.

جان کلام

نکته قابل ذکر این است که کدام موفقیت؟ حقیقت این است که دستگیری صرف 300 خرده فروش موادمخدر در هیچ ترازوی واقعی و دانش محور نمی تواند معنای موفقیت دهد! امنیت محله محوری از رهگذر چنین تدابیر موقعیتی یا وضعی جز مسکن برای دردی مزمن اجتماعی نمی تواند نتیجه ای پایدار داشته باشد تا بتوان از قِبّلِ آن از موفقیت و پیروزی یاد کرد؟ اجرایی شدن طرح های این جنین محلی، به تنهایی و بدور از انجام و اجرایی کردن طرح های فرهنگ محور و اجتماعی نمی تواند موفق باشد؟! بدون تردید،تمرکز بر طرح های محله ای از این دست بدون تدابیر فرهنگی و آموزشی در این زمینه، راه به جایی نبرده و هیچ گاه مفهوم راستین «موفقیت» را به بار نمی آورد. در زمانه ای که رهگذرهای ورود موادمخدر به کشور چنان که بایسته و شایسته نبوده، و صد البته مبتلا به این معضل بس مخرب است، چه جای موفقیت محله محوری طرح های بگیر و ببند خرده فروشان و عمده فروشان این مواد. در چنین وضعیتی، چنان که سابقه اجرایی این چنین طرح هایی در مورد خاک سفید نیز نشان می دهد، جز جابجایی خرده فروشان از محله به محله ای دیگر و جز جابجایی خرده فروشان از الف به ب پیامد مثبتی به همراه ندارد.

اندوخته ها و یافته های جرم شناسی و اجرای طرح های پیشگیرانه وضعی از این دست، جدای از اینکه وضعیت و محیط اجتماعی را شبیه محیط پادگان می کند، تنها جابجایی انجام پدیده مجرمانه را به همراه دارد و به علاوه به شدت حقوق شهروندان را نیز به بوته فراموشی می سپارد و نه تنها امنیت آور نیست که امنیت شهروندان قانون مدار را نیز با ایجاد رعب و وحشت از رهگذر حضور گشت های پلیسی به مخاطره می اندازد.

کلام آخر

شایسته است به جای اجرایی کردن طرح های این چنینی و سردادن شعار موفقیت، تدابیر پیشگیرانه اجتماعی از رهگذر آموزشی و فرهنگ آموزی شهروندان در سیاست گذاری های پیشگیرانه مقدم انگاشته شود ته به جای دستگیری و توقیف شهروندان قانون گریز و به واقع آموزش توقیف «جسم و فیزیک آنان»، قانون مداری را در «ذهن و فکر» آنها تزریق کنیم.