علوم جنایی

عیدتان مبارک و جشن تان فرخنده

علوم جنایی بر خود لازم می داند که این روز فرخنده و میمون را بر شما تبریک گوید.

 این روز، همان روز باور و ایمان به خداوند منان است؛ روز عمل به باور و روزی که ابراهیم، انسان وار به اعتقاد راسخ دل به دریای ایمان سپرد و جگرگوشه خود را به فرمان احدیت می برد که قربانی کند. فارغ از هرگونه نگرشی نسبت به این واقعه و جدای از تامل های دینی در این خصوص، چنین واقعه ای پیام آور باور به باور است و از این منظر، آموزنده و آزمونگر.

باشد که جامعه انسانی امروزی که در گرداب فریب رفتاری خویش غلطان است و در منجلاب بی باوری گرفتار، دست از صرف داعیه برکند و بیاموزد آنچه که باید بیاموزد؛ باشد این جامعه بشری که داعیه حمایت از بشر از سوی بشر در مقابل بشر دارد، قدری به خود آمده و به این ادعای واهی و دروغین اش، رنگی راستی منشی و لعاب حقیقت طلبی و صبغه درست رفتاری بشخد و با بروز رهاورد و برآیند راستین آن در اندیشه ناشادش، اندکی به «باور» و «عمل به باور» نزدیک تر  گردد.

این روزهای مبارک، فارغ از فرخندگی شان، آموزنده اند و بشر تا نیک بدان ها ننگرد و خود را درنیابد، همچنان با جامعه ای روبروست که نه قاعده می شناسد و نه قانون؛ بلکه در پی ارضای خواسته های نفسانی اش، به هر جنایت و کژروی ای روی می آورد و با چینش واژگانی زیبای شنیع، سبویی سرشار از تهی به خود ارزانی می دارد؛ سبویی شکسته که اندرونی آن جز نیستی بشر نیست.

سخن ها فراوان است و شکوه ها بی پایان. بسنده به همین اندک سخن، مطلوب کلام است و منظور پیام. باشد که روزگاری، بشر این زمانی، روزگاری بشری برای بشر فراهم سازد که آکندگی نوع دوستی و بی شماری ایثار بشری بر دامن اذهان بشری، شعله برافروزد و شعار انسان محوری را بر جهان مادی گرای بشری عملی سازد.